record sealed และ enum — ชนิดข้อมูลที่สร้างสถานะผิดไม่ขึ้น

บทที่แล้วจบที่ hello world บทนี้ orderctl เริ่มมีของจริง

เราจะสร้างชนิดข้อมูลของออเดอร์ทั้งใบ — รายการอาหาร ส่วนลด และสถานะ โดยยังไม่มี build tool ไม่มี package และยังรันด้วยคำสั่งเดียวเหมือนเดิม

📦 ทุกตัวอย่างในบทนี้เป็นหนึ่ง file ที่รันด้วยคำสั่งเดียว

ทุกตัวอย่างในบทนี้เป็น compact source file ที่รันด้วย java <ชื่อ>.java ตรงๆ

คุณจะเห็นชื่อ file เปลี่ยนไปตามหัวข้อ — Domain.java, Discounts.java, Statuses.java, Receipt.java, Refs.java, Unbox.java และ Tmpl.java — เพราะแต่ละก้อนรันแยกกันได้จริง

ชื่อ file สำคัญกว่าที่คิด ข้อความผิดพลาดบางอันในบทนี้มีชื่อนั้นอยู่ด้วย และเหตุผลจะชัดตอนท้ายหัวข้อที่สอง

record ไม่ใช่ struct

record ประกาศบรรทัดเดียวแล้วได้ accessor equals hashCode และ toString มาครบ แต่มันยังเป็น reference

record คือรูปประกาศชนิดข้อมูลที่คุณบอก compiler ว่ามี component อะไรบ้าง แล้วมันเขียนส่วนที่เหลือให้

สร้าง Domain.java แล้วใส่แค่นี้

record Line(String sku, int qty, long unitSatang) {
    long subtotalSatang() {
        return qty * unitSatang;
    }
}

void main() {
    var tea = new Line("TEA", 2, 3500);
    IO.println(tea);
    IO.println(tea.sku() + " × " + tea.qty() + " = " + tea.subtotalSatang() + " สตางค์");
    IO.println(tea.equals(new Line("TEA", 2, 3500)));
}

$ java Domain.java
Line[sku=TEA, qty=2, unitSatang=3500]
TEA × 2 = 7000 สตางค์
true

สามอย่างที่เกิดขึ้นโดยไม่ต้องเขียนเอง

accessor ชื่อ sku() ไม่ใช่ getSku() ธรรมเนียม JavaBean ไม่ถูกใช้กับ record
toString ที่พิมพ์ชื่อ component ออกมาด้วย จึง IO.println(tea) แล้วอ่านรู้เรื่องทันที
equals กับ hashCode ที่เทียบตามค่า จึงเอา Line ไปเป็นคีย์ของ Map ได้เลย

ตัวชนิดเองเป็น final เสมอ · class Sub extends Line ตอบว่า error: cannot inherit from final Line · ส่วนสาม method ข้างบนคุณเขียนทับได้ ถ้าประกาศเองในตัว record — สิ่งที่ compiler สร้างให้เป็นแค่ตัวที่มาเติมเมื่อคุณไม่ได้เขียน

เงินเก็บเป็นสตางค์ในจำนวนเต็ม ไม่ใช่ double เหตุผลเดียวกับที่คอร์ส Go ใช้ Baht int64 — ทศนิยมฐานสองปัดเศษเงินไม่ตรง

ถ้าคุณมาจาก C# อย่าคาดหวังสองอย่างนี้

record ของ C# มาพร้อม with expression และ == ที่เทียบตามค่า · Java ไม่มีทั้งคู่

== ระหว่างชนิด reference สองตัวใน Java ยังเทียบ identity เสมอ ไม่ว่าฝั่งซ้ายจะเป็น record หรือไม่ · ต้องเรียก equals เอง

และการทำสำเนาที่แก้ไปหนึ่ง component ต้องเขียน withStatus(...) ของตัวเองทีละตัว · ไม่มีสำนวนกลางในภาษาให้ใช้

compact constructor — ด่านที่อยู่ในตัวชนิดเอง

compact constructor ตรวจและปรับค่าในที่เดียวก่อนลง field ทำให้ Line ที่ผิดกฎสร้างไม่ขึ้นเลย

record ข้างบนยอมรับ qty ติดลบ และยอมรับ sku ที่มีช่องว่างติดหัวท้าย เราปิดรูทั้งสองด้วย constructor ที่เขียนแต่วงเล็บปีกกา

แก้ Domain.java เป็นแบบนี้

record Line(String sku, int qty, long unitSatang) {
    Line {
        Objects.requireNonNull(sku, "sku");
        if (qty <= 0) throw new IllegalArgumentException("qty ต้องมากกว่า 0 แต่ได้ " + qty);
        if (unitSatang < 0) throw new IllegalArgumentException("ราคาติดลบไม่ได้");
        sku = sku.trim().toUpperCase(Locale.ROOT);
    }

    long subtotalSatang() {
        return qty * unitSatang;
    }
}

void main() {
    IO.println(new Line("  tea  ", 2, 3500));
    try {
        IO.println(new Line("cake", 0, 12000));
    } catch (IllegalArgumentException e) {
        IO.println("สร้างไม่ขึ้น: " + e.getMessage());
    }
}

$ java Domain.java
Line[sku=TEA, qty=2, unitSatang=3500]
สร้างไม่ขึ้น: qty ต้องมากกว่า 0 แต่ได้ 0

" tea " ออกมาเป็น TEA เพราะบรรทัดสุดท้ายในวงเล็บปีกกาเขียนทับค่าก่อนมันลง field · นี่คือจุดที่ normalize ควรอยู่ ไม่ใช่ที่ผู้เรียกทุกคน

ข้างในเขียน `sku = ...` ได้ แต่ `this.sku = ...` ไม่ได้

ใน compact constructor ชื่อ sku หมายถึง parameter ที่รับเข้ามา ยังไม่ใช่ field · compiler เป็นคนใส่บรรทัด this.sku = sku; ให้ตอนท้ายเอง

เติม this. เข้าไปหน้าบรรทัดสุดท้ายของ Domain.java ข้างบนแล้วจะได้

$ java Domain.java
Domain.java:6: error: cannot assign a value to final variable sku
        this.sku = sku.trim().toUpperCase(Locale.ROOT);
            ^
1 error
error: compilation failed

กฎนี้กลับด้านเมื่อคุณเขียน canonical constructor แบบเต็ม — ตรงนั้นต้องเขียน this.sku = ... ให้ครบทุก component ไม่งั้นแปลไม่ผ่าน

// ชิ้นส่วน ไม่ใช่โปรแกรมสมบูรณ์
record Line(String sku, int qty, long unitSatang) {
    Line(String sku, int qty, long unitSatang) {
        this.sku = Objects.requireNonNull(sku).trim().toUpperCase(Locale.ROOT);
        this.qty = qty;
        this.unitSatang = unitSatang;
    }
}

toUpperCase(Locale.ROOT) มี Locale.ROOT อยู่ด้วยเสมอ ไม่ใช่ความละเอียดเกินเหตุ · toUpperCase() เปล่าๆ ใช้ locale ของเครื่อง และในภาษาตุรกี "i" กลายเป็น "İ" ไม่ใช่ "I" · รหัสสินค้าจึงเปลี่ยนตามเครื่องที่รัน

ความไม่เปลี่ยนแปลงของ record เป็นแบบตื้น

record Order(String id, List<Line> lines) ป้องกันแค่การชี้ไปที่ list ก้อนใหม่ · ตัว list ที่ชี้อยู่ยังถูก add เพิ่มจากข้างนอกได้ทุกเมื่อ

ทางแก้คือเขียน lines = List.copyOf(lines); ใน compact constructor · List.copyOf คืนสำเนาที่แก้ไม่ได้ และมันโยน NullPointerException ให้เองถ้ามีสมาชิกเป็น null

ตอนนี้เปิดฝากล่องหนึ่งครั้ง สั่ง javac -d out Domain.java แล้วดูว่าได้อะไรมา

$ javac -d out Domain.java
$ ls out
Domain$Line.class  Domain.class

ชื่อ class ไม่ใช่ Line.class แต่เป็น Domain$Line.class — เพราะใน compact source file ทุกอย่างที่คุณเขียนกลายเป็นสมาชิกของ class ที่ compiler ประกาศให้โดยปริยาย · Line จึงเป็น nested class จริงๆ

ท่อนหน้าคือ Domain เพราะ javac ของ JDK 25 ตั้งชื่อตาม file · แต่ JEP 512 อธิบายไว้เองว่า ชื่อนี้เป็นของ compiler แต่ละตัว ไม่ใช่ชื่อที่ภาษารับประกัน และห้ามอ้างถึงมันใน code

จุดนี้คือเมล็ดของหัวข้อ “แปลงร่าง” ในบทที่ 3 ซึ่ง Line ต้องแยกออกไปเป็น file ของตัวเอง

sealed interface กับ switch ที่นับกรณีให้ครบ

sealed interface ปิดรายชื่อ subtype ไว้ตอนแปล แล้ว switch ที่ครอบคลุมครบจึงไม่ต้องมี default

ส่วนลดของ orderctl มีสามแบบ — คิดเป็นเปอร์เซ็นต์ หักเป็นจำนวนเงิน และไม่ลด · ทั้งสามแบบพก data คนละชุด

สร้าง Discounts.java

sealed interface Discount {
    record Percent(int pct) implements Discount {}
    record Fixed(long satang) implements Discount {}
    record None() implements Discount {}
}

long apply(long grossSatang, Discount d) {
    return switch (d) {
        case Discount.Percent(int pct)   -> grossSatang - grossSatang * pct / 100;
        case Discount.Fixed(long satang) -> Math.max(0, grossSatang - satang);
        case Discount.None ignored       -> grossSatang;
    };
}

void main() {
    long gross = 19000;
    IO.println(apply(gross, new Discount.Percent(10)));
    IO.println(apply(gross, new Discount.Fixed(25000)));
    IO.println(apply(gross, new Discount.None()));
}

$ java Discounts.java
17100
0
19000

case Discount.Percent(int pct) แกะ component ออกมาเป็นตัวแปรในบรรทัดเดียว นี่คือ pattern matching for switch และมันทำงานได้เพราะ Percent เป็น record

switch ก้อนนี้ไม่มี default และนั่นตั้งใจ · compiler รู้ว่า Discount มี subtype แค่สามตัว จึงพิสูจน์ได้เองว่าสามกรณีนี้ครอบคลุมครบแล้ว

ทำไม record สามตัวข้างในไม่ต้องเขียน `permits`

sealed ปกติต้องตามด้วย permits Percent, Fixed, None · แต่เมื่อ subtype ทุกตัว อยู่ใน file เดียวกันกับ interface compiler อ่านรายชื่อออกเอง

และ subtype ทุกตัวต้องปิดตัวเองด้วย · class ธรรมดาต้องเขียน final, sealed หรือ non-sealed ออกมาตรงๆ ส่วน record กับ enum เป็น final อยู่แล้ว จึงไม่ต้องเขียนอะไรเลย ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทั้งสามบรรทัดข้างบนดูสั้นผิดคาด

ฉากที่ต้องเห็นด้วยตาตัวเอง

เพิ่มส่วนลดแบบที่สี่เข้าไปใน Discounts.java — แทรก record FirstOrder(long capSatang) implements Discount {} ต่อจากบรรทัดของ None แล้วอย่าแตะ switch เลย

$ java Discounts.java
Discounts.java:9: error: the switch expression does not cover all possible input values
    return switch (d) {
           ^
1 error
error: compilation failed

โปรแกรมไม่ได้รันแล้วให้ผลผิด มันไม่ได้รันเลย · ทุกจุดในโปรแกรมที่ switch เหนือ Discount จะแดงพร้อมกันทั้งหมดในรอบเดียว

flowchart TD
  D["sealed interface Discount"] --> P["record Percent"]
  D --> F["record Fixed"]
  D --> N["record None"]
  P --> S["switch เหนือ Discount"]
  F --> S
  N --> S
  S -->|"ครบทุกกรณี"| OK["แปลผ่าน และไม่ต้องมี default"]
  X["record FirstOrder ที่เพิ่งเพิ่มเข้ามา"] -.->|"switch ยังไม่รู้จัก"| ERR["แดงตอนแปล<br/>does not cover all possible input values"]

คำบรรยายภาพ: ชุดกรณีที่ปิดไว้ทำให้ compiler นับได้ · ทันทีที่มีสมาชิกใหม่ที่ switch ยังไม่รู้จัก การแปลจะล้มก่อนโปรแกรมได้รัน

สำนวนเก่าที่คุณจะเจอตอน google — และคู่ปัจจุบันของมัน

สองรูปข้างล่างทำงานเหมือนกัน แต่รูปบนคือสิ่งที่ตัวอย่างก่อน Java 16 เขียนกัน

// ชิ้นส่วน ไม่ใช่โปรแกรมสมบูรณ์
// ❌ สำนวนดิบ — ก่อน Java 16 ต้องถามชนิดแล้วแปลงเองอีกที
if (d instanceof Discount.Percent) {
    Discount.Percent p = (Discount.Percent) d;
    IO.println(p.pct());
}

// ✅ รูปปัจจุบัน — ถามและผูกตัวแปรในนิพจน์เดียว
if (d instanceof Discount.Percent p) {
    IO.println(p.pct());
}

switch ก็มีสองรูปเช่นกัน · รูปทวิภาคที่เขียน case X: แล้วต้องปิดด้วย break ยังใช้ได้อยู่ และ ยังไหลลง case ถัดไปเงียบๆ ถ้าคุณลืม break · รูปลูกศร case X -> ที่บทนี้ใช้ไม่ไหลลงไปไหน

enum ที่มีมากกว่าชื่อ

enum ของ Java พก field constructor และ method ไปด้วยได้ แต่ valueOf แยกตัวพิมพ์และโยนทิ้งเมื่อไม่รู้จัก

สถานะของออเดอร์มีสามค่า และแต่ละค่าต้องพกชื่อภาษาไทยกับข้อมูลว่ามันเป็นสถานะปิดแล้วหรือยัง

สร้าง Statuses.java

enum Status {
    DRAFT("ร่าง", false),
    PAID("จ่ายแล้ว", true),
    CANCELLED("ยกเลิก", true);

    private final String thai;
    private final boolean closed;

    Status(String thai, boolean closed) {
        this.thai = thai;
        this.closed = closed;
    }

    String thai() {
        return thai;
    }

    boolean closed() {
        return closed;
    }
}

void main() {
    for (Status s : Status.values()) {
        IO.println(s + " (" + s.ordinal() + ") " + s.thai() + " ปิดแล้ว=" + s.closed());
    }
    IO.println(Status.valueOf("PAID").thai());
    try {
        IO.println(Status.valueOf("paid"));
    } catch (IllegalArgumentException e) {
        IO.println(e.getMessage());
    }
}

$ java Statuses.java
DRAFT (0) ร่าง ปิดแล้ว=false
PAID (1) จ่ายแล้ว ปิดแล้ว=true
CANCELLED (2) ยกเลิก ปิดแล้ว=true
จ่ายแล้ว
No enum constant Statuses.Status.paid

นี่คือคู่เทียบของ iota ในคอร์ส Go แต่คนละชั้นกัน · iota ให้ค่าคงที่ที่เป็นตัวเลข แล้วคุณต้องหาที่เก็บชื่อไว้เอง ส่วน enum ของ Java เป็นชนิดจริงที่ถือ data ของตัวเอง

ข้อความผิดพลาดมีชื่อ file อยู่ในนั้นด้วย

บรรทัดสุดท้ายเขียนว่า No enum constant Statuses.Status.paid ไม่ใช่ Status.paid

Statuses ตรงนั้นคือชื่อที่ javac ตั้งให้ class ที่มันประกาศแทนคุณใน compact source file · Status เป็นสมาชิกข้างใน ชื่อเต็มจึงมีสองท่อน

JEP 512 อธิบายไว้เองว่าชื่อท่อนแรกนั้นเป็นของ compiler แต่ละตัว ไม่ใช่กฎของภาษา · javac ของ JDK 25 ใช้ชื่อ file แต่คุณห้ามพึ่งพาชื่อนี้ใน code

บันทึกข้อนี้ไว้ ตั้งแต่บทที่ 3 ที่เรามี package orderctl; แล้ว ข้อความเดียวกันนี้ จะเปลี่ยนเป็น No enum constant orderctl.Status.paid · ผลที่คุณเห็นขึ้นกับวิธีรันเสมอ

ordinal() คืนลำดับที่ประกาศ และเป็นตัวเลขที่ห้ามเอาไปเก็บลง disk · วันที่มีคนแทรกสถานะใหม่ไว้กลางรายการ data เก่าทุกแถวจะแปลความหมายผิดทันที · สิ่งที่ควรเก็บคือ name() ซึ่งเป็น string

var กับ text block

var ใช้ได้เฉพาะตัวแปรเฉพาะที่ และ text block ไม่แทรกค่าให้ ต้องเรียก formatted เอง

สร้าง Receipt.java

record Line(String sku, int qty, long unitSatang) {
    long subtotalSatang() {
        return qty * unitSatang;
    }
}

String baht(long satang) {
    return "%d.%02d".formatted(satang / 100, satang % 100);
}

void main() {
    var lines = List.of(new Line("TEA", 2, 3500), new Line("CAKE", 1, 12000));
    var total = 0L;
    for (var l : lines) {
        total += l.subtotalSatang();
    }

    var receipt = """
        ใบเสร็จ %d รายการ
        รวม %s บาท
        """.formatted(lines.size(), baht(total));
    IO.print(receipt);
}

$ java Receipt.java
ใบเสร็จ 2 รายการ
รวม 190.00 บาท

var ไม่ได้แปลว่าชนิดหายไป · compiler ยังรู้ว่า lines เป็น List<Line> และคุณยังเรียก l.subtotalSatang() ได้ตามปกติ

ที่ที่ var ใช้ได้มีสี่ที่เท่านั้น

ตัวแปรเฉพาะที่ในเนื้อความของ method
ตัวแปรของ for และของ for-each
ตัวแปรของ try-with-resources
parameter ของ lambda

เขียน var บน field, บน parameter ของ method, บน return type หรือบน component ของ record จะได้ error: 'var' is not allowed here ทันที

`\{name}` ใน text block ไม่ใช่ syntax ที่พังเพราะยังไม่รองรับ

Java เคยมีของทดลองชื่อ String Templates ที่เขียน STR."ราคา \{x}" ได้ · มันถูกถอนออกไปหลัง JDK 22 และไม่มีในภาษาอีกแล้ว

จุดที่พังไม่ใช่ชื่อ STR แต่เป็น backslash · \{ ไม่ใช่ escape ที่ Java รู้จัก · ลองเองได้ใน Tmpl.java ที่มี var s = """ แล้วตามด้วยบรรทัด รายการ \{name}

$ java Tmpl.java
Tmpl.java:4: error: illegal escape character
        รายการ \{name}
                ^
1 error
error: compilation failed

ที่แทรกค่าลง text block ได้จริงมีสองทาง — .formatted(...) อย่างที่ตัวอย่างข้างบนใช้ หรือ String.format(...) · และ ${x} เขียนได้เป็นตัวอักษรธรรมดา เพราะ $ ไม่ใช่ escape

การตัด indent ของ text block นับจากบรรทัดที่ตื้นที่สุด ในบรรดาบรรทัดเนื้อหาที่ไม่ว่าง บวกกับบรรทัดที่มี """ ปิด · ในตัวอย่างข้างบนทุกบรรทัดลึกแปดช่องเท่ากัน จึงถูกตัดแปดช่องทั้งหมด และผลลัพธ์ออกมาชิดซ้าย

บรรทัดปิดจึงเป็นตัวคุมได้ก็ต่อเมื่อมันไม่ตื้นกว่าเนื้อหา · ถ้าเผลอวางเนื้อหาบรรทัดหนึ่ง ตื้นกว่านั้น บรรทัดนั้นจะกลายเป็นตัวกำหนด และบรรทัดที่เหลือจะเหลือช่องว่างติดหัวมาด้วย

ทุกอย่างเป็น reference และ null ไปได้ทุกที่

ตัวแปรเฉพาะที่ของ Java ไม่มีค่าเริ่มต้น == ระหว่างชนิด reference เทียบ identity เสมอ และ map.get ที่ไม่พบคืน null ไม่ใช่ 0

สร้าง Refs.java แล้วรัน

void main() {
    String a = new String("TEA");
    String b = new String("TEA");
    IO.println((a == b) + " " + a.equals(b));

    Integer small1 = 127, small2 = 127;
    Integer big1 = 128, big2 = 128;
    IO.println((small1 == small2) + " " + (big1 == big2));

    Map<String, Integer> stock = new HashMap<>();
    stock.put("TEA", 3);
    IO.println(stock.get("TEA") + " " + stock.get("CAKE"));
    IO.println(stock.getOrDefault("CAKE", 0));
}

$ java Refs.java
false true
true false
3 null
0

บรรทัดที่สองคือกับดักที่ดังที่สุดของภาษานี้ · 127 == 127 เป็น true แต่ 128 == 128 เป็น false ทั้งที่เขียนเหมือนกันทุกตัวอักษร

คำอธิบายอยู่ที่ autoboxing · Integer.valueOf เก็บ object สำเร็จรูปไว้ให้ค่า ตั้งแต่ −128 ถึง 127 ค่าในช่วงนั้นจึงได้ object เดิมกลับมาทุกครั้ง ส่วนค่านอกช่วงตามค่าปริยายได้ object ใหม่ · == เทียบที่อยู่ ไม่ใช่ค่า

เส้น 127 ไม่ใช่ข้อกำหนด มันคือค่าปริยายที่ย้ายได้

เอกสารของ Integer.valueOf อธิบายว่าค่าตั้งแต่ −128 ถึง 127 ถูกเก็บไว้ใช้ซ้ำเสมอ และค่าที่นอกช่วงนั้น อาจ ถูกเก็บด้วยก็ได้ · ท่อนหลังคือช่องที่เปิดไว้จริง

สั่ง java -XX:AutoBoxCacheMax=1000 Refs.java แล้วบรรทัดที่สองจะพิมพ์ true true · เลข 128 ไม่ได้พิเศษอะไร มันแค่อยู่นอกช่วงที่เก็บไว้ให้โดยปริยาย

บทเรียนจึงไม่ใช่ “จำเลข 127” แต่เป็น อย่าเทียบ Integer ด้วย == เลย · เทียบด้วย equals หรือแกะเป็น int ก่อนแล้วค่อยเทียบ

และมีอีกกฎที่กลับด้าน · ถ้าฝั่งหนึ่งเป็น int ธรรมดา == จะแกะกล่องอีกฝั่งแล้วเทียบค่า · Integer big1 = 128; int big2 = 128; ให้ big1 == big2 เป็น true

Go ให้ zero value ทุกที่ Java ให้เฉพาะ field

field ของ class มีค่าปริยายจริง — ตัวเลขเป็น 0, boolean เป็น false และชนิด reference เป็น null

แต่ตัวแปรเฉพาะที่ไม่มี · เขียน int qty; แล้วอ่านค่าทันทีจะได้ error: variable qty might not have been initialized ตั้งแต่ตอนแปล

ข้อนี้เป็นข้อดี · compiler จับให้ก่อนโปรแกรมรัน ซึ่งเป็น bug ที่คอร์ส Go ต้องอธิบายว่า ทำไมออเดอร์ที่ลืมตั้งเลขโต๊ะถึงกลายเป็นออเดอร์ของโต๊ะศูนย์แบบเงียบๆ

stock.get("CAKE") คืน null ไม่ใช่ 0 · ลองรับมันด้วย int ใน Unbox.java ดู

void main() {
    Map<String, Integer> stock = new HashMap<>();
    stock.put("TEA", 3);
    int n = stock.get("CAKE");
    IO.println(n);
}

$ java Unbox.java
Exception in thread "main" java.lang.NullPointerException: Cannot invoke "java.lang.Integer.intValue()" because the return value of "java.util.Map.get(Object)" is null
  at Unbox.main(Unbox.java:4)

มันแปลผ่านสนิท แล้วระเบิดตอนรัน · ทางแก้คือ getOrDefault("CAKE", 0) ซึ่งบรรทัดสุดท้ายของ Refs.java สาธิตไว้แล้ว

ข้อความของ NullPointerException เปลี่ยนตามวิธีแปล

java <ชื่อ>.java แปลโดยไม่เก็บชื่อตัวแปรเฉพาะที่ไว้ · NPE ที่เกิดกับตัวแปรเฉพาะที่ จึงพิมพ์ว่า because "<local1>" is null แทนชื่อที่คุณตั้ง

ตั้งแต่บทที่ 3 ที่เราใช้ Maven ตัวแปลเปิดการเก็บชื่อไว้ให้โดยปริยาย ข้อความเดียวกันจะกลายเป็น because "sku" is null

เส้นแบ่งจริงคือ -g ไม่ใช่คำสั่งที่คุณพิมพ์ · javac เปล่าๆ ก็ให้ <local1> เหมือนกัน ส่วน javac -g ให้ชื่อจริง และ maven-compiler-plugin ตั้ง debug เป็นจริงมาให้แล้ว

อย่าตกใจเมื่อผลไม่ตรงกับที่คุณจำได้ ตัวเลขและชื่อในข้อความผิดพลาดผูกกับวิธีแปล ไม่ใช่กับภาษา

Go ให้ค่าที่แตะได้ Java ให้ค่าที่สร้างผิดไม่ได้

สองภาษาเลือกคนละด้านของเส้นเดียวกัน และแต่ละด้านมีราคาที่จ่ายจริง

บทที่ 2 ของ คอร์ส Go ประกาศ var l Line แล้วแตะ l.Qty ได้ทันที มันเป็น 0 จริงๆ ไม่ใช่ nil ที่แกล้งเป็นตัวเลข

Go ไม่ได้ไม่มี nil · บทเดียวกันนั้นเขียนไว้เองว่า pointer, slice, map, channel และ interface มี nil เป็นค่าเริ่มต้น · สิ่งที่ Go ให้คือ struct กับชนิดพื้นฐานที่แตะได้เสมอ

ราคาที่ Go จ่ายคือกฎ “qty ต้องมากกว่า 0” บังคับตั้งแต่จังหวะสร้างไม่ได้ · struct ของ Go ไม่มี constructor ให้แขวนด่านไว้ บทนั้นจึงเขียนเองว่าถ้า 0 เป็นค่าที่ผิดสำหรับ field ไหน คุณต้องมีจุดตรวจของตัวเอง แล้วเลื่อนงานนั้นไปบทที่ 6

Java กลับด้านทั้งสองข้อ · Line ที่ qty เป็น 0 สร้างไม่ขึ้นเลย เพราะ compact constructor เป็นทางเดียวที่เข้าถึงชนิดนี้ได้ ทุกจุดที่รับ Line มาจึงไม่ต้องเชื่อใจใคร

ราคาที่ Java จ่ายคือ null ไปได้ทุกที่ ทุกชนิด reference เป็น null ได้ รวมถึง Optional เอง · Objects.requireNonNull ในบรรทัดแรกของ compact constructor ไม่ใช่ของประดับ มันคือด่านที่ Go ไม่ต้องมี

เส้นที่สองอยู่ที่การแยกกรณี · บทที่ 5 ของ คอร์ส Go เขียน type switch ที่มี default: คืนข้อความว่า “กฎที่ยังไม่รู้จัก”

default: ตัวนั้นไม่ใช่ความมักง่าย มันจำเป็น เพราะ interface ของ Go เปิดให้ใครมาเข้าพวกก็ได้ · ราคาคือวันที่มีคนเพิ่มชนิดส่วนลดตัวที่สี่ โปรแกรมยังแปลผ่านและไหลลง default ไปเงียบๆ

ฝั่ง Java เพิ่ม record FirstOrder แล้วการแปลล้มทันที อย่างที่คุณเพิ่งเห็นกับตาตัวเอง · ราคาคือชุดกรณีนั้นปิดแล้ว ไม่มีใครนอก file นี้เพิ่มส่วนลดแบบใหม่ได้อีกเลย

คำถาม	Go ตอบ	Java ตอบ
ตัวแปรที่ประกาศเปล่า แตะได้ไหม	ได้ทุกตัว	field ได้ ตัวแปรเฉพาะที่ไม่ได้
ห้ามสร้างค่าที่ผิดกฎได้ไหม	ไม่ได้ ต้องตรวจเองทีหลัง	ได้ ด้วย compact constructor
ลืมกรณีใน switch แล้วรู้ตัวเมื่อไร	ตอนรัน ถ้ารู้ตัว	ตอนแปล ทุกจุดพร้อมกัน
คนนอกเพิ่มชนิดใหม่เข้าชุดได้ไหม	ได้ ไม่ต้องขออนุญาต	ไม่ได้ ชุดปิดตอนแปล

สองแถวล่างคือแถวเดียวกันมองคนละทาง · ความปลอดภัยของ Java มาจากการปิด และความยืดหยุ่นของ Go มาจากการเปิด

สรุปก่อนไปต่อ

โดเมนของ orderctl ครบแล้ว แต่มันยังอยู่ใน file เดียวและยังทำอะไรกับ data จริงไม่ได้

คุณเขียน record ที่ตรวจตัวเองได้ ปิดชุดกรณีด้วย sealed interface ให้ compiler นับ switch ให้ครบ และรู้แล้วว่า null กับ == วางกับดักไว้ตรงไหน

สิ่งที่ยังไม่มีคือทางเข้าของ data จริง · orderctl ต้องอ่าน order.json ให้ได้ และ JDK ไม่มีตัวอ่าน JSON มาให้เลยสักตัว

บทหน้าเราจึงต้องยอมรับสองอย่างพร้อมกัน — Maven กับ pom.xml และ dependency ตัวแรก · ระหว่างทาง Line ที่ตอนนี้เป็น Domain$Line จะแยกออกไปเป็น file ของตัวเอง

🔗 อ้างอิงต้นทางของบทนี้

บทนี้อิงต้นทางที่ลงวันที่กำกับ อ่านต่อได้โดยตรง:

JEP 395: Records (เข้าถึง 2026-08-27) — record เป็น final โดยปริยาย และกฎของ compact constructor
JEP 409: Sealed Classes (เข้าถึง 2026-08-27) — เงื่อนไขว่า subtype ต้องอยู่ module เดียวกัน และ package เดียวกันเมื่อเป็น unnamed module
JEP 441: Pattern Matching for switch (เข้าถึง 2026-08-27) — กฎความครอบคลุมของ switch เหนือ sealed type
JEP 440: Record Patterns (เข้าถึง 2026-08-27) — การแกะ component ของ record ในรูปแบบ case Percent(int pct)
JEP 378: Text Blocks (เข้าถึง 2026-08-27) — หัวข้อ Incidental white space ที่นับ indent ตื้นสุดจากบรรทัดเนื้อหาที่ไม่ว่าง บวกบรรทัดปิด
JEP 512: Compact Source Files and Instance Main Methods (เข้าถึง 2026-08-27) — เหตุผลที่ทุกอย่างใน file กลายเป็นสมาชิกของ class ที่ประกาศให้โดยปริยาย และข้อความที่ระบุว่าชื่อของ class นั้นเป็นของ compiler แต่ละตัว ห้ามพึ่งพาใน code
Integer.valueOf (เข้าถึง 2026-08-27) — ข้อกำหนดว่าค่าตั้งแต่ −128 ถึง 127 ต้องถูกเก็บไว้ใช้ซ้ำ
JEP 430: String Templates (Preview) (เข้าถึง 2026-08-27) — Status Closed/Delivered · Release 21 · JEP 459: String Templates (Second Preview) — Release 22 · ไม่มีรอบที่สาม ของทดลองนี้จึงจบที่ 22
String.toUpperCase(Locale) (เข้าถึง 2026-08-27) — “"title".toUpperCase() in a Turkish locale returns "T\u0130TLE"” และคำแนะนำให้ใช้ toUpperCase(Locale.ROOT) กับข้อความที่ต้องไม่ขึ้นกับ locale

ผลลัพธ์ทุกอันในบทนี้รันจริงบน OpenJDK 25.0.4.1 (macOS arm64) เมื่อ 2026-08-27

เช็กความเข้าใจ — บทที่ 2

ข้อ 1 / 3

ใน compact constructor ของ record ทำไมเขียน `this.sku = sku.trim();` แล้วแปลไม่ผ่าน

record sealed และ enum — ชนิด​ข้อมูล​ที่​สร้าง​สถานะ​ผิด​ไม่​ขึ้น

record ไม่ใช่ struct

compact constructor — ด่าน​ที่​อยู่​ใน​ตัว​ชนิด​เอง

sealed interface กับ switch ที่​นับ​กรณี​ให้​ครบ

ฉาก​ที่​ต้อง​เห็น​ด้วย​ตา​ตัว​เอง

enum ที่​มี​มากกว่า​ชื่อ